ГЕРОИН хмурый Первоуральск

Як я купив героїн і став зарабляць більш за маўклява родыцаў

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Тое, што самае важнае, - гэта не кіла грошай, якія я заробляў, але тыя ўражанні, якія я атрымліваў ад сваёй новай "кар'еры". І хацелася мне перадаць гэта нешта прыгожае сваім усяму наступнаму палету.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!

Я должен сказать сразу, что нахожусь в состоянии овердохуя, и моя речь может быть немного болтовней, чем обычно. Но несмотря на это, я расскажу тебе историю о том, как я купил закладки героин и катался на сноуборде. Да, это может показаться странным сочетанием слов, но в мире нариков всё возможно. Всё началось с опиума. Всё лето я тусовался на перекуре с друзьями и они все время бодрящи говорили о новой закладке, которая называется героин. Мне стало любопытно, и я решил попробовать. Мой товарищ, с которым я обычно делюсь сигаретами, достал из кармана небольшой пакетик с белым порошком. - Вот, братан, закладки прямиком из Афганистана, - сказал он, подмигнув мне. - Ты готов прямо сейчас отвалиться в аут? Я взял пакетик, сделал циклодолить носом и сразу почувствовал, как голова начала кружиться. Было странное ощущение, словно я скользил на сноуборде по снежной горе. Я сразу стал нариком, зависимым от этого чертового порошка. В следующие несколько дней я погрузился в ад. Моя жизнь превратилась в непрерывную суматоху. Я был голоден и бездомен, но героин был важнее всего. Я продал все, что у меня было, чтобы купить ещё пару закладок. Я стал настоящим нариком. Один раз я решил сходить на сноуборд, чтобы отвлечься от всего этого. Это было опасно, я знал, но мне нужно было хоть на время выбраться из этого кошмара. Я поднялся на гору, взял свой сноуборд и начал кататься. Ветер в лицо, скорость, адреналин – это было лишь мгновение, когда я почувствовал себя живым. Но я не был настолько опытным райдером, и во время одного трюка я упал и сильно ушибся. Чуть не сломал себе руку. Боль была невыносимой, но одна закладка героина помогла мне забыть о ней. Чем больше времени я проводил в этом состоянии, тем более овердохуя я становился. Моя жизнь ушла прахом, и я стал всего лишь тенью себя. Я уже не мог остановиться, я уже не мог выйти из этого запоя. Я начал терять знакомых и друзей. Они не могли понять, почему я выбрал этот путь. Они говорили, что я теряю себя, что я стал настоящим нариком. И они были правы. Я могу продолжать рассказывать о своих приключениях с героином, о том, как я превратился в нарика, но это не имеет смысла. Это была самая дурная вещь, которую я когда-либо сделал в своей жизни. Не позволяйте им уничтожить вашу жизнь. Извините, если мой рассказ был слишком тёмным или непонятным. Закладки героин и сноуборд – это жесткая комбинация, но я научился своей ошибке. Жизнь слишком ценна, чтобы играть с ней.